|
Szkoła Podstawowa nr 2 im. Juliusza Słowackiego |
|
DBI w Polsce organizowane jest przez Polskie Centrum Programu Safer Internet, które tworzą NASK Państwowy Instytut Badawczy oraz Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę.
Święto ma na celu inicjowanie i propagowanie działań na rzecz bezpiecznego dostępu dzieci i młodzieży do zasobów internetowych. Oprócz tego ideą DBI jest zaznajomienie rodziców, nauczycieli oraz wychowawców z problematyką świadomego i pozytywnego korzystania z Internetu.
Uczniowie klas czwartych i siódmych wiedzą jak ważne jest bezpieczeństwo w¤sieci oraz zachowanie szacunku dla współużytkowników sieci globalnej. A¤wiedzą to wszystko dzięki zajęciom edukacyjnym przeprowadzonym przez uczennice klas trzecich gimnazjum:
z klasy 3a zajęcia prowadziły Dominika Tobiasz, Julia Kruczek, Kamila Skoczeń, Weronika Jopek, Kornelia Panajew, Karolina Golonka, Kasia Rejowska, Wiktoria Michalak, Klaudia Grońska, a z klasy 3b - Małgosia Szymoniak i Kasia Sadowska.
W klasach czwartych zajęcia rozpoczęły się od wywiadu przeprowadzonego przez „reportera” zadającego pytania ta temat nawyków komputerowo-internetowych. Okazało się, że uczniowie spędzają średnio 2-3 godziny dziennie na korzystanie z technologii informatycznej, którą wykorzystują najczęściej do grania. Na szczęście znalazło się kilka osób, które wykorzystują komputer, telefon czy Internet do nauki. Wszyscy zgodnie twierdzili, że są to urządzenia, które ułatwiają życie. Ale nie wszystkim… Zacznijmy jednak od początku.
Czwartoklasiści obejrzeli krótki film, w którym przedstawiony został Tomek. Chłopiec niestety uzależnił się od gier komputerowych, ale nie widział w tym zagrożenia dla siebie. Na szczęście jego przyjaciel w porę wychwycił problem i¤zaangażował rodziców do pomocy Tomkowi. Uczniowie klas czwartych po obejrzeniu filmu zastanawiali się nad problemem „Tomek nie może podołać swoim obowiązkom, nie radzi sobie w codziennym życiu”. Tworzenie metaplanu o tym jak jest, a jak powinno być pozwoliło uczniom zastanowić się nad problemem Tomka. Wnioski, jakie wyciągnęli okazały się bardzo prawidłowe tzn.
- Nie należy zbyt wiele czasu spędzać przed komputerem.
- Komputer nie może utrudniać wykonywania codziennych obowiązków.
- Gry komputerowe nie mogą zastąpić gier i zabaw w realnym świecie.
- Nie wolno rezygnować z kontaktów koleżeńskich na rzecz komputera.
Problem „hejtowania” w sieci pojawia się niestety dość często. Czwartoklasiści zastanawiali się jak mogła czuć się bohaterka kolejnego filmu, gdy kolega wrzucił do Internetu jej zdjęcie w zaaranżowanej przez niego, a ośmieszającej ją sytuacji. Czwartoklasiści analizowali zachowanie nie tylko Maksa, ale też Filipa (znanego z poprzedniego filmu) i klasy, którzy dzięki pomysłom Plika i¤Foldera (komputerowych przyjaciół) sprawili by Maks przeprosił Ulę za swoje zachowanie.
Naszym uczniom udało się rozszyfrować rebus, którego hasłem była informacja o tym, że Ula padła ofiarą cyberprzemocy.
Siódmoklasiści natomiast zostali zasypani „misjami” do rozszyfrowania. Dzięki nim uświadomili sobie, że trzeba brać odpowiedzialność za komentarze w sieci - nie pisać o kimś tego, czego nie powiedzielibyśmy mu w twarz. W krótkim filmie bohaterowie, którzy poznali się w realnym świecie mieli odczytać „role”, które odgrywali w Internecie. Na forum Adam obraził Asię; uczniowie zgodnie stwierdzili, że łatwiej jest napisać przykre rzeczy o drugiej osobie niż wypowiedzieć je do tej osoby. Uczniowie podzieleni na grupy tworzyli fragmenty plakatu, na którym znalazły się zasady „walki z hejtowaniem”. A¤najlepszym podsumowaniem tego działania była piosenka „Przytul hejtera”.
Uczennice klas trzecich oprócz prowadzenia całości zajęć edukacyjnych pomagały uczniom w dotarciu do prawidłowych rozwiązań zagadek a także w¤dotarciu do prawidłowych wniosków.
opiekun merytoryczny - p. Agnieszka Obrzud